کور / شعر (پاڼه 3)

شعر

C – شعرونه

د پښتو قافيو لومړی قاموس آنلاين سو

قافيه په شعرونو کي د بيت د پای هغه کليمې ته ويل کيږي چي د قافيې سره مل ورباندي شعر ختميږي او اعاده يې په ورپسې بيتو کي لازمه وي. په يو شمېر ليکل سوو او پرمختللو ژبو کي د قافيو له پاره ځانګړي قاموسونه موجود دي چي پکښي شاعران او د …

تفصیل

ګبين که زقوم ـ منظوم نکل

له يو شاهده اورېدلې مي کيسه ده رشتيا ترخه ده د تاريخ يوه حصه ده د چمن ښار ته چي راغلي مهاجر ول له شمالي ولايتونو خاک په سر ول د دوی په سيمه کي راغلي پر قدرت ول توپکيان داسي چي ظالم وړ د نفرت ول دا توپکيانو را …

تفصیل

پنير که ورور ـ منظوم نکل

دوه موږکان ول راوتلي له خپل غاره دوی کښل بويان له تورې شپې بيا تر سهاره ستړي ول دواړه دغه ورونه بې حسابه باندي راغلې چي وه ورځ وږې خرابه غوږونه يې شک سول پاته نه سول دوی زهير پر يو ډېران کله چي يې وموند لوی پنير خو د …

تفصیل

د ځنګل جګړه ـ منظوم نکل

په يو ځنګل کي وه جګړه د حيوانانو د سرو بزګړو، د پسونو د غوايانو د تور چرګانو، د سويانو، موږکانو د سپين اسانو، غرڅنيو، آهوګانو د هرې ډلې چي معلوم څو مشران ول د وري په پوست کي شرمښان ول، خنځيران (۱) ول دا مشران چي ول له جنګه ګُريزان …

تفصیل

خر او پاچهي ـ منظوم نکل

نن له ځنګله مي راوړې افسانه ده رشتيا که نه ده خو د پند يو خزانه ده وايي يو وخت خر و زمري ته سو ګويان ژړا کوله يې مله مله د خپل بيان ويل دا ستا د ځنګل څه چي حيوانان دي بس ټوله ورځ دوی زما په هکله …

تفصیل