کور / شعر (پاڼه 4)

شعر

C – شعرونه

د ښامار هګۍ ـ منظوم نکل

د پخواني وختو کيسه ده درته راوړې مي خوږه ده په ليري پروت رنګين هيواد کي د ښايستو په کلي ښاد کي ؤ حکومت د عادلانو د مهربانو عاقلانو هغوی دېوال ؤ ګرځولی محکم او هسک يې ؤ تړلی دغه ديوال نه ؤ کلا وه پکښي دننه څه ښکلا وه …

تفصیل

د سپي او بيزو پاچهي ـ منظوم نکل

دغه او ورته نور ګڼ شمېر د ماشومانو منثور او منظوم نکلونه پر کوچنی ټکی کام www.kochnai.com هم لوستلای سئ.   د يو ځنګل عادل باچا ؤ داسي زمری چي ډېر دانا ؤ تاج يو پر سر يې طلايي ؤ هغه نښان د باچهي ؤ زمری چي زوړ سو او …

تفصیل

د نازولو ښار

دا ښکلی ښار د نازولو ښار دی د ښايستو او د سپېڅلو ښار دی د ورين تنديو پراخ سينه ښاپيرو دا د حسينو او ښاغلو ښار دی هوا يې مشک آب حيات اوبه يې ګلان د ميني د روزلو ښار دی ګوړه ګبين بچي بوره دي دلته د شيرشکرو لوبېدلو …

تفصیل

اوه بزګړي او شرمُښ ـ منظوم نکل

يوه بزه وه تکه سپينه ډېره درنه او ښه سنګينه د بزې کور ؤ په ځنګل کي کور يې درلود يو څاه بغل کي اوه د دې بزې بچي ول بزګړي دا ټول لا کوچني ول دوی به ويل ښه سبقونه د کور کول به يې کارونه د مور په خوله …

تفصیل

ژاړي قلم وايي قلم ته ـ منظوم نکل

ژاړي قلم وايي قلم ته حيران يم زه و دې ستم ته زه بازاري سوم په پيسو سوم ارزښت مي کم په سرو ټکو سوم د پتنګانو شمعه نه يم په تاريکۍ کي ډېوه نه يم منبع د علم پوهي نه يم جام زه د حق د کوهي نه يم …

تفصیل

کارغه او ګيدړه ـ منظوم نکل

وږی کارغه يو په هوا ؤ له زياتي وږي په ژړا ؤ   خو بیا سو ځير(۱) مرغه دا تور کړکۍ وه خلاصه د يو کور   کوټه خالي وه انسان نه ؤ ورته زيات وخت ځير دا کارغه ؤ   د کوټي منځ کي پروت يو ميز ؤ ورته …

تفصیل

د وینو اختر – شاعر: عبدالباري جهاني

د وینو اختر، خدایه څو به لا تېرېږي د کابل اختر په وینو هم به خپل اختر ته ژاړو هم د بل اختر په وینو   له آمو تر ارغسانه د پاتا کمبلي ژاړي په هلمند کي اور بلېږي د زابل اختر په وینو   ځوانیمرګي جنازې دي ککرۍ دي …

تفصیل