غزل
ښکلي ښکلي سترګي ناغه دارې دي
نه درځمه وږني مي خونکاري دي
پرېږده چي په بل وطن کښي ووسمه
ستا سترګي وږلو ته تياري دي
ښه ده چي ده خپل وطن نه ورک يمه
سترګي ستا خوړل کوي اوتاري دي
ډېر دي په دنيا کښي کړولی يم
مړې، مړې اړولې د څو وارې دي
مکوه زارۍ درتللايي نسمه
ما به کړي بې لاري چې بې لاري دي
لري دي پيچکي که دسترګونه
ښکلې وطن پاله هزاربارې دي
« پښتنه