ګلالۍ
زرمې ده زرګره پښتنه به درنه خپل کړمه
غږ دپښتنوالې ده درنه به درنه خپل کړمه
ما يې دايمان سبق لوستلې ده شعرونوکې
ما يې زړه ساتلې ده دمينې په لفظونو کې

زحل پرديس

زربه درته درکړم زر دانه به درنه يوسمه
ته دز ړونوغلې خزانه به درنه يوسمه
ما يې د ايمان سبق په سترګو کې لوستلې ده
مينه مې ده عشق مې دور دانه به درنه يوسمه

شمسي حفيظ سيعدي
ښکلې پښتنه ده خوږ ايمان يې په لفظونو کې
ګرځي لروبر باندې جهان يې په شعرونو کې
وينه مې ده ځان مې ده خورکۍ مې ده جهان مې ده
غږ دپښتون قوم ده ترانه د ګران افغان مې ده
نازش مهمند بشريار
نه يمه شاعره په لنډيو نه پوهيږمه
زه يې مينواله يم سلګو پسې زوريږمه
څو توري به يوځاې کړم ډالۍ به ورته ورکړمه
زر سره مې مينه په سيالۍ کې ورته ورکړمه