غزل

خان زمان کاکړ | جون 13th, 2009


پرون دا ستا له تورو تورو سترګو
په زړه ګېلې راباندې وورېدې
ما ويل څو څاڅکي به ګرېوان کې ورک شي
دا څه ويالې راباندې وورېدې
لا مې مزار د ارمانو جوړ نه و
چې جنازې راباندې وورېدې
ما خو پښتون نصيب ياد کړی نه و
چې ناکردې راباندې وورېدې
لا مې پلو له مخه لرې نه و
د مور ښېرې راباندې وورېدې
شونډو لا نوم ستا ذکر کړی نه و
چې بس سجدې راباندې وورېدې
رڼا ډېوې د وصال بلې نه دي
دا څه تيارې راباندې وورېدې

— ——————————————————————————

عايشه رڼا مومند
کالاراډو، امرېکا

Copyright Larawbar 2007-2024