پای

سعيد لودين | مې 24th, 2009



نن دې پـه زورزېرپـــــــوهـــــــــوم جـــــــــــــــــــــانانه
نن دې پـــــــــــــــــه مينــــــــــــــــــه خبروم جـــانانه
نن هغـــــــــــــــــــــــه ورځ دريــادوم جـــــــــــــــانانه
 
 
ګرانـــــــــــه چې پښــــــــــــــوکې درتـه ورغړيدم
پــــــــه چيغـــــــــــوچيغــــــــــــــودرتـــه وژاړيــدم
 
***
ته به زماوارخطايی ته وارخــــــــطاغـــونــدې شوې
څـــــه شېبـــــه پس به بې پروا غـــــوندې شوې
خـــــــدای خبرولې به موســــــکا غونـــدې شوې
 
 
مــــــابه ټېنګارستـــــاپه لېدوستاپه راتلوکـــــــولو
تـــــابه انکارزمــــــادې دواړوفېصلــــــــــــوکـــــولو
***
 
 
تــــه بـــــه مې روح تــ_ـه بـــه مې ځـــــــــــــان بللې
تـــــــه مې زړګی تـــــــــــه مې جــــــــــــــانان بللې
تــــه مې لــــــــــه هرچـــــــــــــــــــاراتـــه ګران بللې
 
 
تابه لــــــــــــــــــــــدې نه هم ځـــــــــــــــــان لوړ ګڼلو
مـــــابه ســـــرټيټ کړوځــــــــــــان مې پړ ګڼلـــــــــــو
***
نور دې لاليــــــــه په مــــــــــــــــا څـــــه پاتي دي؟
کوم ارمـــــــــــــــــــانونه دې پـــــه زړه پاتـــي دي؟
وايه! ترخــــــــــــــــه دي کــــه خــــــواږه پاتي دي؟
 
 
الله دې نکړي که ترخـــه وي نومرګی نوميږي
دادخواږې ميني اخر نوميږي پــــای نوميــــږي

Copyright Larawbar 2007-2024