غزل

36 | جنوري 28th, 2010


نه مې اغيار بولي نه زړه کې راله زړه راکوي
زه لا په تمه يم چې دا به ماله خوله راکوي

ما خو ديار په سپکو سپورو شاعري کوله
اوس چې شعر نه ليکم اوس يار غمونه نه راکوي

زړه پښتانه يو له فرياد سره ښه نه ښکارېږو
خير که دښمن راله دردونه ډېر درانه راکوي

نوره کم عقله ده وړه ده په هېڅ نه پوهېږي
حيران په دې يم ځوابونه ډېر پاخه راکوي

( غورځنګ ) د مينې کچکول بيا غاړې ته واچولو
دا ځل به وګورم چې څوک خيرات کې څه راکوي

«

Copyright Larawbar 2007-2024