په پخوانيو وختونو کي په يو سلطنت کي يو بې وزله سړي ژوند کاوه. د دغه سړي نوم علي بابا ؤ. هغه به تقريبا هره ورځ ځنګل ته تلی او هلته به يې د ونو څانګې ماتولې او يا به يې راولېدلې څانګي ټولولې او بيا به يې په بازار کي په پيسو خرڅولې. په […]

 رشتيا کيسه ده پيښه سوې په بهار کي په ښکلې کوټه ښکلي بڼ غوندي دې ښار کي په يو محفل کي راټول سوي مېلمانه ول دوی ښکلي خلک، مهربان، دوی پښتانه ول په مشرانو کي حاضر يو لوی قاضي ؤ دی له خپل ژونده له خپل کاره ښه راضي ؤ دی لومړی کس ؤ د […]

رفيع الله روشن

چي ؤ يو نه ؤ يو پاچا ؤ ډېر فاضل ؤ دی ډېر دانا ورته زيات علم هم حاصل ؤ يو ورځ يې واورېد چي يو شی په نوم د فيل سته چي بايد ځان باندي خبر کړي ښه دليل سته پاچا مېلمه کړل چي پنځه لوی عالمان ول د استادانو چي استاد دوی معلمان […]

دا چي عاقل دی که بيده ډوب په غفلت دی عيان خپل خان پاچا وزير باندي ملت دی ايا پاچا وزير رئيس او مشران ستا ايا امين د بيت المال دي اميران ستا ته يې غافل او که عاقل يې، دا پُرسان کړه دغه داستان درته ليکم معلوم په ځان کړه زموږ د رسول (ص) […]

  ژباړه: رفيع الله روشن پاچا د يوه بندي د وژلو قصد وکړ، بندي په ناهيلي ډول پاچاته اختار ورکړ! پاچا ترڅنګ له ناست وزير څخه پوښتنه وکړه چی دا بندي څه وايي؟ وزير ورته ويل: دی تاته دعا کوي. پاچا بندي وباخښه. یوه بل وزير چې هغه هم د پاچا په خواکې ناست و او له […]