د پخواني وختو کيسه ده درته راوړې مي خوږه ده په ليري پروت رنګين هيواد کي د ښايستو په کلي ښاد کي ؤ حکومت د عادلانو د مهربانو عاقلانو هغوی دېوال ؤ ګرځولی محکم او هسک يې ؤ تړلی دغه ديوال نه ؤ کلا وه پکښي دننه څه ښکلا وه دلته غنيان چي ول سخيان […]

ژاړي قلم وايي قلم ته حيران يم زه و دې ستم ته زه بازاري سوم په پيسو سوم ارزښت مي کم په سرو ټکو سوم د پتنګانو شمعه نه يم په تاريکۍ کي ډېوه نه يم منبع د علم پوهي نه يم جام زه د حق د کوهي نه يم سوم زه اوزار د ظالمانو […]

افغان کندهاری

حاجي ګل ماد اکا پښېمانه له اوږد سفره ؤ ستومانه  کړوپه يې ملا ږيره يې اوږده امسا په لاس کې ې لړزېده سو د خوريي کره مېلمه  غواړم ول چای او تشلمه د کور ماشوم سو په ژړا  آواز يې جګ سو د غوغا  ګل ماد ويل چي ولي ژاړي؟  ورکړئ هر څه چي هغه […]

ليري له ښاره ؤ يو کلی ډېر خوشبخته ورځ يې لېدلې نه وه هيڅکله هم سخته دلته مېشته ول ښاپېران ښايسته خوش رنګه له ميني ډک ژوند يې کاوه دوی څنګ تر څنګه په دغه کلي کي به هره ورځ ښادي وه سر و کال جوړه به خوښي او خوشالي وه دلته به هره ورځ […]

افغان کندهاری – و.ط.