لیکوال : ماهر احسانزی سرته يې ولاړو همکارانو سرونه څنډل ، پرمخونو يې له روانو اوښکو هم لاره ورکه وه . د سر په څنډلو سره به غونډاری شوې، ټپ شو پرځمکه به را  پریوتې . فاطمې ته د همکارانو په ګڼه ګوڼه کې شعیب ډېر نه ښکاریده . خبرې  یې هم ورته ډېرې نشوي […]

لیکوال: نورالله غازي سړي په وچو شونډو وویل: شینیه! بیګا دې رادیو نیولې وه؟ ـ نیولې مې وه، خو ولاکه په پوی شوی وم، په خیټه سور وم… ـ اکومت یو قصاب نیولی و، ویل یې د سپیو او خرو غوښه یې خرڅوله…. شینی چې د توت ونې ته یې وتلي ولې لګولي وو، په […]

لیکوال: نورالله غازي ميرګل لس یوولس کاله پس کلي ته راغلی و، دی پر کليوالو ښه لګیدو، کلیوالو به ویل، چې میرګل مو په کابل کې وګوري، کلک ست راته کوي او په زور مو کور ته بيايي. میرګل خوشطبعه سړی و، د کلیوالو مجلس خوند ورکاوه، د ده ماشومتوب او زلمیتوب په کلي کې […]

د احسان الله آرینزي ژباړه

سراج الدين سعيد د ورځى وروستۍ سلګى وې، لمر په پرېوتو و د افق له لورى تورى لوخړى مخ په زور راروانى وې. تا به وې د غم طوفان يا د څپليو ماتو زړونو تاو او د خوارو بيوزلو ساړه او سېلى دى چه د اور په دود له اسمانه راکوزيږى، څو د ظلم کور […]

ليکوال: ح حقوېش په تمځای کي موټر ته په تمه وم، که څه هم تمځاى خپل ځانګړى ځاى نه درلود د لوړو مارکېټونو مخته په لويه لار کي شا په شا قطار بسونه ولاړ وه، شرکتونو هم دلته د ځان لپاره نمايندګي نيولې وې، هر يوه د خپلو سورليانو لپاره د نمايندګي مخته څوکۍ ايښې […]